Na czym Szekspir oparł fabułę
W międzyczasie ze zwycięskiej wojny z Polską powraca książę Norwegii, Fortynbras. którego Hamlet mianuje sukcesorem duńskiego tronu. W scenie finałowej Fortynbras urządza pogrzeb księcia Danii i wygłasza nad jego grobem wzruszającą mowę. Fabuła dramatu została oparta na duńskiej przypowieści ludowej z XII wieku napisanej w języku łacińskim przez miejscowego historyka Saxo Grammaticusa. Historia Hamleta została ponownie spisana w 1580 r. przez Fran<;ois de Belleforesta w książce zatytułowanej Histoires Tragiques. Szekspir starał się być wiernym oryginalnej wersji, dodał jednak kilka nowych elementów, na przykład pojawienie się ducha zamordowanego króla, motyw "sztuki w sztuce", czyli przedstawienie Zabójstwo Gonzagi oraz chorobę i śmierć Ofelii. Znawcy literatury utrzymują, że Hamlet powstał około 1600 r. Przetrwały trzy wersje pierwotnego tekstu. Pierwsza została spisana z pamięci przez aktorów i składała się jedynie z 2200 wersów. W 1604 r. James Roberts opublikował najdłuższą wersję Hamleta, która zawierała aż 3800 wersów. Powszechnie uważa się, że jest to tekst przedrukowany prosto z rękopisu Szekspira. Kolejna wersja dzieła, opublikowana w 1623 r. była o 230 wersów krótsza i zawierała poprawki dokonane przez samego autora. Współczesne przedruki Hamleta oparte są w większości na wersji z roku 1604.